In de jaren 80 en 90 van de vorige eeuw waren er in Nederland meer dan 100 Golden Ten casino’s. Ik was werkzaam in het grootste casino, dat in Rosmalen was gevestigd. Daar kwam ik in aanraking met duizenden gokkers. De meeste zagen het als een leuk uitje, waarbij ze ook nog eens gratis eten kregen. Helaas zag ik ook de keerzijde en ben ik tientallen verslaafde spelers tegen het lijf gelopen.

Uit eten kost ook geld

Een voorbeeld dat me altijd zal bijblijven was een echtpaar dat standaard op zondagmiddag voor de gezelligheid kwam spelen. Ze wisselden vijftig gulden in en speelden rustig blackjack met fiches van elk vijf gulden. Ze kregen er een Bossche Bol bij en hadden een leuke middag. Soms gingen ze met winst naar huis en soms met vijftig verlies. “Met uit eten waren we het ook kwijt geweest”, zeiden ze dan.

Verslaafde spelers – Van kwaad tot erger

Na een aantal weken besloot het echtpaar naast zondag ook op de zaterdag te gaan spelen. Er werd ook vaker extra geld bijgepakt als de 50 gulden op was. Omdat de man zich verdiept had in blackjack strategie, moest zijn vrouw ook een eigen box gaan spelen. De twee keer zo grote inzet had ook invloed op de stemming. De normaal altijd ontspannen en vriendelijke man, veranderde namelijk in een venijnige vent als zijn vrouw een verkeerde beslissing had gemaakt naar zijn mening.

Twee bezoeken in de week werden binnen een paar maanden dagelijkse bezoeken. De man die een eigen zaak had, was eigenlijk alleen nog maar in het casino te vinden. Omdat we 24 uur per dag open waren, kwam het regelmatig voor dat hij nachtenlang door bleef spelen. Hij belde zijn vrouw dan op om het scheerapparaat te brengen. Zo kwam het voor dat ik na een dienst hem de volgende dag bij mijn nieuwe dienst nog steeds op dezelfde plaats zag spelen.

Hij wisselde al zijn geld en als dat op was, kwamen de Giro en Rabobank cheques. De vriendelijke man was al lang niet meer aanwezig. Deze had plaats gemaakt voor een norse gokker die bezig was zijn verlies terug te winnen. Als hij een hand verloor, dan mopperde hij op de spelers voor of na hem, omdat zij niet hadden gekocht of gepast. Hij was ervan overtuigd dat het spel te winnen was bij de juiste beslissingen van spelers.

Ik heb hem persoonlijk regelmatig gezegd dat hij beter kon stoppen, maar hij zat in een roes waar hij niet meer uitkwam. Uiteindelijk ging hij failliet met zijn onderneming en eindigde hij zonder geld en met een kapotte relatie.